تبليغاتX
بابه مزاری

بابه مزاری

                 
               آخرین مرد
 
آخرين دردي كش ميخانه را هم درد كُشت
                          آخرين بود، آخرين را آخرين نا مرد كُشت

آخريني تا طلوع مرد و زنجيري دگر
 ‏                                   حنجر هيهات من الذله شيري دگر
 ‏
بشنويد، اي دوستان از درد مي گويم سخن
                       از شب سرد، آن شب نا مرد مي گويم سخن‏

زان شبي كه در دل خود قصه اي جانكاه داشت
                      جوي خون و بوي زرد سكه ها همراه داشت‏

آن شبي كه خون باباي يتيمان ريختند
                              آن گل سرخي كه با خون پدر آميختند

از كجا آغاز بايد قصة خورشيد را ‏
                                   ما جراي سوزناك آخرين اميد را

اينطرف خيل غريبان گره در كار، بود
                             آن طرف خيل بخيلان غريب آزاد بود

ماند اين سو هركسي كه با دل خود كار داشت
                    رفت آنسو، هر كسي كه گردن و افسار داشت

آنطرف يوغ است و گردنهاي خدمتكار ها
                          بوي نان خدمت است و سفرة افسار ها‏

هر چه گردن هست اينجا گردن سردار هاست
                      زير تيغ و بر سر ني يا به روي دار هاست

آه آخر در لباس ميش، اين خونخوار گرگ
                            يوسف دُردانة ما را دريد اينبار، گرگ

باز امشب ميل دارم بگذرم بر دارها ‏
                             بنگرم آواره ها و شهري از آوار ها ‏

مي سرايم مثنوي سالهاي دار را
                               داستان غرب كابل، قصه افشار را

ما كه يكصد سال با خون و خطر سر كرده ايم
                           داستان غربت اين قوم از بر كرده ايم
 
                                          سراج الدین صداقت
 
 
+ نوشته شده در  شنبه چهارم فروردین 1386ساعت 2:25  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

 
               غربت ديرين ما
 
اي پلنگان! غيرت ، اي مردان پولادين ما 
 
                                   واي اگر امشب بلرزد بازوي سنگين ما 
بي غرور تيغ، نتوان پشت خيبر را شكست
                                   اي تمام غيرت!اي شمشير خشماگين ما 
امشب اي بازو! اگر ديوار شب را نشكني 
                              مي شود تكرار از اول غربت ديرين ما 
ما همان پيدا و پنهانيم، از پشت غروب 
                                      آسمان باليد از مشت صلاح الدين ما 
ما اگر پر طاقت از فصل زمستان بگذريم 
                                   غرق در زنبق شود دامان فروردين ما 
زنبق كوهي برويد از تن هر تخته سنگ 
                                      بر فراز كوه اگر بر پا شود تدفين ما 
وقتي از ما مي شود كاريدن گندم دريغ 
                             بعد از اين از تيغ بايد، شانه پرچين ما
                                           محمد حسن حسين زاده
 
+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1385ساعت 19:57  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

          تــبــلـــور صــد ســال مــقــاومــت

                                          به مناسبت سالگرد شهید بابه مزاری

                      بر گرفته از وبلاگ درد های دلم (جعفر عطایی)

                                            دردهاي دلم      

این روزها مصادف با دهمین سال شهادت بابه مزاری است . شهادت مردی که در نزد بخش بزرگی از مردم افغانستان احترام و محبوبیت بسیار دارد . تحلیل مقاومت غرب کابل و جنبه های مختلف شخصیت بابه مزاری با توجه به جایگاهی که در درون مردمش یافته است در یک نوشته ممکن نیست و در توان یک قلم هم نمی باشد . در این نوشته بيشتر به چگونگی آغاز مقاومت غرب کابل پرداخته می شود .

ادامه ........


متن کامل را اینجا بخوانید
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 10:58  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

بابه مزاری

بسم ا لله الرحمن الرحیم

 ما مردم افغانستان هستیم  هیچ نژادی را نفی نمی کنیم ... همه باید بیایند و در این مملکت برادروار زندگی کنند و هر کس باید در باره سرنوشت اش تصمیم بگیرد . این خواسته و حرف ما است (استاد شهید عبدالعلی مزاری)

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم بهمن 1384ساعت 11:48  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

                                   زندگینامه استاد شهید عبدالعلي مزاري


استاد شهيد عبدالعلي مزاري، فرزند شهيد حاجي خداداد، در سال 1326 هجري شمسي، در قريه نانوايي چهار کنت از توابع ولايت بلخ باستان؛ در يک خانواده متدين و زراعت پيشه ديده به دنيا گشود.

تحصيلات اوليه و ابتدائيه اش را در مدرسه نانوايي تکميل کرد و در دنيايي از محروميت و فقر، با درد ها و رنجهاي مردمش آشنا شد. در همان مدرسه بود که علامه شهيد سيد اسماعيل بلخي را ملاقات کرد و از آن به بعد نشست ها و ملاقات هاي زيادي تا آخرين سال هاي زندگي شهيد بلخي، ميان اين دو آيينه دار همت ها و هدايت ها، تکرار شد و مزاري بزرگ از روح شوريدهء آن شمس شعرو شمع درد، شعله ها گرفت و شررها آموخت و به توفان و تلاطم پيوست!

ادامه .........     
متن کامل را اینجا بخوانید
+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن 1384ساعت 2:49  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

               سلام دوستان و عزیزان بازدید کننده

 

                           شهید مزاری

خشم توفنده ای بود بر علیه فاشیستها و انحصار طلبان

صدای رسای عدالت سیاسی و اجتماعی

مشت کوبنده ای بر دهان انحصار و سلطه طلبی

 فریاد کننده دردهای چندین صد ساله ملتی

 تجسم و الگوی قهرمانی و استبداد ستیزی

و اسطوره تاریخی مردم ما

و کسیکه در طول عمر خود خواهان زندگی مسالمت آمیز و همپذیری در سایه عدالت سیاسی و اجتماعی بود

و خواهان افغانستانی که از آن همه باشد

ولی افسوس که صدایش را نشنیدند و امروز جز ننگ و ویرانی چیز دیگری نداریم

 

  لذا بر آن هستم که در راستای شناخت هر چه بیشتر رهبر شهید چیز های را بنویسم و

بگویم  و اطلاعات و مقالاتی از منابع مختلف را جمع آوری کنم

 به امید خداوند متعال و همکاری و همراهی شما دوستان

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن 1384ساعت 2:45  توسط عبدالاحد بهرامی  | 

سلام به همه رهروان راه حقیقت

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن 1384ساعت 1:42  توسط عبدالاحد بهرامی  |